در ریاضی، متغیر یک حرف است (مانند n، x یا a) که به‌جای یک عدد می‌نشیند. مثل یک جعبهٔ خالی است — می‌توانی عددهای مختلف را درونش بگذاری!

وقتی کسی می‌نویسد n + ۳، منظورش این است: «هر عددی را انتخاب کن، آن را n بنام، و ۳ را به آن اضافه کن.»

وقتی ۲ × n (یا فقط ۲n) می‌بینی، یعنی «عدد را دو برابر کن».
وقتی ۳ × n (یا ۳n) می‌بینی، یعنی «عدد را سه برابر کن». عددی که کنار حرف است نشان می‌دهد چند بار باید ضرب کنی!

گاهی یک فرمول دو عملیات دارد. مثلاً:
۲ × n + ۱ یعنی «n را دو برابر کن، سپس ۱ اضافه کن».
۲ × n − ۱ یعنی «n را دو برابر کن، سپس ۱ کم کن».

همیشه اول ضرب را انجام بده، بعد جمع یا تفریق.

یک فرمول مانند ۲ × n − ۱ به تو امکان می‌دهد مستقیم به هر جوابی برسی — حتی یک عدد بزرگ مثل هزارمین عدد فرد — بدون اینکه همهٔ اعداد قبل از آن را بنویسی. فرمول‌ها در خارج از کلاس ریاضی هم هستند: مغازه‌ها، دستورهای غذایی و سفرها همه از آن‌ها استفاده می‌کنند!